LAMENTO

                           Voor Hans Berghuis


Je was een gammel, pijploos orgel.
Een hijgende blaasbalg vol
Bastoпcijnse rook die je uitstootte
In hoestbuien vol eigenwijs gekanker.

Je was een jichtige jeneverkelk,
Onverzadigbaar, daar aan de Lethe
Van Haelen, waarin je lege tinnen
Bier keilde en dorps het hout sneed.

Je was een schmiecht die zichzelf
Over de Roomsche hekel haalde.
De heiden van Iberische copla's,
Een voldorstige eilandbewoner.

Je was de balkende in het huis
Der vaderen. Je eigen treurzang
Van een peilloos gemis, dat
Zangers als jij zo oud en eigen is.

<<   O   >>