MAAS

Zoet water, dat zout
En omgekeerd, dat wil
De Maas, stromend

Door glooiend landschap.
Lieflijk als een zilveraal,
Zedig als Stella Maris.

Moeder van het zoute
Het zoete, gezegend
De schepen wijn en

Engels vertier.
Gezegend Tricht,
De schim van Rimbaud,

De natte rug van
Kruiswegen, en het
Steen van Veldeke.

Maar ook bruggen wil
De Maas, spraakmakende
Bruggen, waaronder

Kolkend, haar schuimend
Wintergezicht. En zelf-
Moordenaars zich

Storten in een glanzende
Ansichtkaart van waandiepte
En driftwater. Zelfs droge

Witte wijn van Slavante
Wil de Maas om adem van
Zee te worden, schim

Van zichzelf. Altijd
Astrant peddelend in
Wisselende tegenstroom.

.en   .de   .es   .fr

<<   O   >>